مقالات زناشویی-نیاز زوجهای جوان

احكام زكات فطره

مسأله 1712ـ احتیاط واجب آن است كه به فقیر بیشتر از مخارج سالش و كمتر از یك صاع (تقریباً سه كیلو) داده نشود.

مسأله 1713ـ هرگاه به جاى یك صاع، نصف صاع از جنس خوب بدهد بطورى كه قیمتش به اندازه یك صاع جنس معمولى باشد، كافى نیست و اگر آن را به قصد قیمت فطره هم بدهد اشكال دارد.

مسأله 1714ـ انسان نمى تواند نصف صاع را از یك جنس (مثلاً گندم) و نصف صاع را از جنس دیگر (مثلاً جو) بدهد، مگر این كه مخلوط آن دو غذاى معمول آن محل باشد.

مسأله 1715ـ مستحبّ است در دادن زكات فطره خویشاوندان محتاج را بر دیگران مقدّم دارد و بعد همسایگان نیازمند را و مستحبّ است اهل علم و فضل را اگر نیازى داشته باشند بر غیر آنها مقدّم بشمرد.

مسأله 1716ـ هرگاه به گمان این كه كسى فقیر است به او فطره دهند و بعد معلوم شود فقیر نبوده، مى تواند آن مال را پس بگیرد و به مستحق بدهد و اگر پس نگیرد باید از مال خودش فطره را بدهد و اگر از بین رفته باشد، در صورتى كه گیرنده فطره مى دانسته آنچه را گرفته زكات فطره است، باید عوض آن را بدهد و در غیر این صورت عوض بر او واجب نیست و اگر دهنده فطره در تحقیق حال فقیر كوتاهى نكرده باشد بر او هم چیزى نیست.

مسأله 1717ـ به كسى كه ادّعاى احتیاج مى كند نمى توان زكات فطره داد، مگر آن كه اطمینان حاصل گردد كه او فقیر است، یا لااقل از ظاهر حالش گمان پیدا شود و

 

[318]

یا بداند سابقاً فقیر بوده و رفع فقر او ثابت نشده باشد.

منبع:
http://freewiki.mihanblog.com